Van intense vreugde naar diep verdriet

Een totaal niet leuk bericht, ik weet ook niet goed hoe dit allemaal te schrijven.

Vorige week maandag is Hayley dus geboren, we mochten bij de bevalling zijn en dit was prachtig om mee te maken. De volgende dag ging Y naar huis en hadden we een heel aantal fijne gesprekken gehad en was alles weer helemaal ok en kon Hayley de volgende dag met ons mee naar huis, ook volgens Y en U was dit helemaal prima en hadden ze er alle vertrouwen in dat het goed zou komen. Woensdag hadden we Hayley dan mee naar huis genomen en op dat moment was het voor onze omgeving ook een rust dat ze bij ons thuis was en er niets meer mis kon gaan. Helaas belande we dus vrijdag wel weer in het ziekenhuis maar na een (slapeloze)nacht konden we zaterdag gelukkig weer naar huis.

De dagen daarna gingen rustig voorbij en maandag was Y nog even kort bij ons om Hayley te zien. Vrijdag 19 mei zou er een zitting bij de rechtbank zijn omtrent een onder toezicht stelling van Hayley omdat het nog niet duidelijk genoeg was voor de raad van de kinderbescherming of de afspraken allemaal goed waren en ook nagekomen zouden worden. Helemaal prima. Ook zou de uitslag van de DNA test besproken worden die de raad ook volgens protocol moest hebben om het traject af te sluiten.

Woensdag 17 mei kregen we de uitslag van de DNA test en dit was niet goed. Een van ons was niet de biologische vader maar waarschijnlijk is U dus de vader van Hayley. Totaal in shock van dit nieuws hebben we Y en U gebeld en die waren ook heel verbaast. Tijdens het gesprek besproken over hoe nu verder en zij gaven aan dat Hayley gewoon bij ons kon blijven als wij dat wouden, wat we natuurlijk wouden. Ze voelt als ons kind en we zorgen al bijna 2 weken voor haar en hebben alles maar dan ook alles voor haar over. Ik zei al tegen Arnout dat we de volgende dag maar even moesten afwachten omdat ze er dan heel anders over konden denken ook al hadden we dit scenario al eerder besproken en was het antwoord toen ook, ze blijft dan bij jullie wij kunnen er geen 4de bij hebben. Deze avond ben ik ook wel gaan denken dat zij natuurlijk hun kind zelf willen gaan opvoeden en was ik al bang voor wat waarschijnlijk komen zou gaan. Wij gingen nooit van deze mogelijkheid uit want WAAROM zou je seks gaan hebben als je met dit traject bezig bent en HOEZO ook op het moment van ovulatie als je het meest vruchtbaar bent?! Het is onbegrijpelijk hoe een zo kleine kans op dat als je het veilig doet je toch zwanger wordt nu gebeurt is, we kunnen er met ons hoofd niet bij.

Donderdag 18 mei kregen we een bericht dat Y en U het gesprek van die middag wouden af zeggen omdat ze nog moesten nadenken. Jeugdzorg kwam die middag wel bij ons en vroeg ons hoe we er nu in stonden. Wij gaven aan dat Hayley onze dochter is en dat wij niets liever willen dan haar opvoeden en haar alle liefde geven. Dit vonden ze fijn om te horen maar de beslissingen liggen toch bij de biologische ouders. Die middag is jeugdzorg bij Y & U geweest om met hun een gesprek te voeren. Ze gaven hierbij aan dat ze nog wel aan het twijfelen waren en dat het kwa verstand misschien beter was dat Hayley bij ons bleef maar het gevoel zei dat ze haar direct op moesten halen.

Vrijdag 19 mei, we moesten om 11 uur bij de zitting in Almelo zijn. Toen we aan kwamen lopen kregen we geen blik van Y en U en hadden we al door dat het een verloren zaak was en dat we Hayley kwijt zouden raken. We gingen de rechtbank binnen en de zitting stelde eigenlijk niet veel voor. Y en U wouden zelf niet zeggen dat ze de beslissing hadden genomen Hayley terug te willen hebben maar lieten dit door jeugdzorg melden. Op dit moment stort je wereld in en weet je niet meer goed wat te bedenken. Na de zitting kregen we ook geen blik/word van Y en U en zijn Arnout en ik even in een spreekkamer gezet om bij te komen want we zaten natuurlijk vol emotie. Na een tijdje kwam jeugdzorg vragen of we nog in gesprek wouden en is Arnout met Y gaan praten. Dit voegde verder niet veel toe. Wel is de afspraak gemaakt dat Hayley tot zaterdag bij ons blijft zodat we afscheid kunnen nemen en onze vrienden/familie haar ook nog zouden kunnen zien. De rest van deze dag bestond uit veel huilen, veel onbegrip en ongeloof. Veel visite en lieve mensen om ons heen. Ook voor onze ouders, oma & opa en alle andere lieve mensen om ons heen was het een shock en ook van hun wordt eigenlijk een (klein)kind weggehaald. Iedereen houd al van Hayley en nu kunnen we na een kleine 2 weken alweer afscheid van haar nemen. Aan de ene kant begrijp ik het wel en kan ik het ook wel dat een kind bij de biologische ouders op groeit als dat kan (en dat is ook het beste dan!) maar we hebben wel 2 weken voor haar gezord en 9 maanden meegeleefd en gelukkig hebben wij ook gevoel. We proberen het nu een plek te geven maar aan de andere kan ik er ook helemaal niets mee en snap ik niet hoe en waarom dit gebeurt. Deze nacht is onze laatste nacht en er zou wel niet veel geslapen worden. Vandaag (20 mei) komen nog meer vrienden/familie en komt het moment dat we echt afscheid moeten nemen van Hayley.

Voor ons voelt het alsof we bestolen zijn van heel veel, maanden van ons leven, geld, namen die we ons kind graag willen geven, en natuurlijk een kind. We zijn intens verdrietig en hopen heel erg voor Hayley dat dit het beste voor haar is en dat ze alle liefde en aandacht gaat krijgen die ze hier ook had gekregen. We houden heel veel van jou lieve schat en we zullen je nooit vergeten! We gaan je schattige geluidjes missen, je glimlachjes als we je kietelen, je lieve babybeentjes en je mooie gezichtje, dankjewel lieve Hayley dat je ons deze 2 weken papa’s heb laten voelen en zijn en dit voor altijd met ons mee mogen dragen. Wat overblijft is leegte en dit is nog niet echt te bevatten. Het is zo oneerlijk dat we dit nu moeten meemaken na deze 2 mooie weken met Hayley.

We hopen dit snel een plekje te kunnen geven en haar dan zonder tranen te kunnen herinneren als een prachtige en lieve baby ❤ We gaan er ook helemaal van uit dat ons kind er nog wel komt want er zijn genoeg prachtige mensen op deze wereld die zoveel liefde in zich hebben dit voor een ander te willen doen en onze droom uit te doen laten komen. Onze kinderwens is nu alleen nog maar groter geworden omdat we even mogen hebben ervaren hoe het is om papa te zijn.

We willen iedereen bedanken die de afgelopen maanden met ons hebben meegeleefd, iedereen die op bezoek is geweest, cadeautjes hebben gekocht en kaartje hebben gestuurd!

Reactie naar media: Link


We have some bad news and I don’t know how to explain this all but I will try and do my best. I will skip te details about the first 8 days after her birth because I already posted much about that in my last post.

On Friday the 19th we were scheduled for a hearing in court to see if all the appointments we had made worked out as discussed. We also needed a DNA test for child services and this was a point to discuss as well.

On Wednesday the 17th we got an email with the results of this test and it showed that neither of us was the father of Hayley. Meaning U would probably be the father of Hayley. We called Y & U to tell them the news and they were shocked as well as we were. They asked us if it changed anything we feel about Hayley and we told them no, she is our daughter and DNA changes nothing about that. They were glad to hear that and Hayley had a great place with us and it was fine by them. I told Arnout not to cheer because it could all be different the next day. We discussed this scenario a few times before but we never really gave much attention to it because why would it happen? Why would you have sex with your husband when in this procedure. Why not wait a little bit when it was safe to do so. How small are the chances safe sex turned out not so safe, we didn’t believe this would even be an option.

On Thursday the 18th we would meet with Y & U but they called it of because they needed time to think. We met with 2 women from child care? (i don’t really know the english word for it, Jeugdzorg) they wanted to know our opinion on the matter and we told them that we feel Hayley is our daughter and we would love to raise her as our own. They were glad to hear this and after 15/20 minutes the were gone again. This afternoon they met with Y & U and they were in doubt of what to do.

On Friday the 19th got to the building of justice and Y & U were outside not even looking at us for a bit. We already knew it was not good and we were going to lose Hayley. The hearing didn’t really stand for much. Child care told us that Y & U had decided to take care of Hayley themselves and after this Arnout and me got into a small room to let our emotions out an talk, just the 2 of us. After this Arnout got into a room with Y and discussed how to continue. Y & U wanted to bring Hayley home this afternoon but we needed time to say our goodbyes and also our friends an family needed time to say goodbye. So this afternoon was an afternoon full tears and people in our home. Everyone got a chance to hold Hayley for possibly their last time. And tomorrow (today if you read this on sat 20 may) Hayley will be brought to Y & U and we will no longer be in the picture. We are completely devastated and don’t really know what to do. Somewhere I totally get that she is going to live with her biological parents an brothers and sister but we are so sad that we have to be going to miss her!

We feel like months of our lives have been taken away from us, as well as money, her names we wanted to give to OUR child, and of course Hayley! We do hope Hayley gets all the attention and love she deserves, and we hope she grows up to be an amazing women. We love her very much and we will never forget her. To us she is our first child and we are blessed to have had her with us for 13 days.

We hope to give this a place soon and look back on our time with Hayley with joy instead of tears. She is a beautiful and sweet baby and we love her very much. We are certain that our child will come, there are a lot of beautiful people on this world and we are certain one of them will make our dream come true. We are even more certain of our wish for a family now we have seen for just a little bit how it is to be a dad. It truly is the most amazing thing in life.

We want to thank everyone for sending us love and who visited us and sent us cards and gifts and everything.

Reaction for the media: Link

Advertenties

65 thoughts on “Van intense vreugde naar diep verdriet

  1. Dit is ongelovelijk,daar kreeg ik kippevel van,dit is een ramp voor jullie en ook voor de familie,dit had toch niemand ooit verwacht,ik begrijp dat jullie heel veel verdriet hebben,daar zijn jullie nog lang niet overheen,hier zijn geen woorden voor ,het zou mischien mooi zijn dat jullie contact houden en het meisje blijven zien zo nu en dan, we wensen jullie heel veel sterkte de komende tijd ,gr van ons.

    Liked by 1 persoon

      1. die ouders mogen helemaal geen kinderen moeten hebben met al hun problemen
        hoop dat de kb er vol op blijft met volgen die andere kids hebben ook al geen leven

        Like

  2. Doordat ik met Bianca Fabricius bevriend ben op Facebook en zij reageerde op jullie post, las ik jullie bericht. Er ging gelijk een belletje rinkelen omdat vorige week op Facebook een foto werd getoond met een prachtig verhaal over wenspapa’s door een geboortefotografe. Ik ken jullie niet, maar ik vind dit zo verschrikkelijk voor jullie, hier zijn geen woorden voor. Het verhaal en het leed laat mij ook niet los, vandaar dat ik moet reageren. Hoe jullie je moeten voelen, dat kan niemand zich voorstellen. Wat zou ik jullie de wereld gunnen, al staat zij nu stil. Maar….. ik wens het toch, ook al is het zo weinig wat ik kan doen: Heel veel sterkte, heel veel liefde en kracht met en voor elkaar en ik hoop dat er een lieve vrouw is die jullie dit geluk alsnog gunt. Mijn hart huilt voor jullie als ik denk aan het afscheid van vandaag. Dikke knuffel!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik hoorde vandaag dit verschrikkelijke verhaal. Wat moet dit een onvoorstelbaar en onbegrijpelijke situatie voor jullie zijn.
    Ik kan me jullie verdriet, verbazing, boosheid en alles zo goed voorstellen. Ik kan daarom ook niets anders dan jullie enorm veel succes en sterkte wensen.

    Liked by 1 persoon

  4. Lieve trotse papa’s,
    Wat een vreselijk bericht !!! Maar wat houden jullie veel van jullie meisje om op deze manier te reageren. En hopelijk zal de toekomst jullie nog een prachtig kindje geven maar dit mooie meisje is jullie eerst geborene en dat heeft een speciaal plekje. Ik wens jullie heel veel sterkte en liefde voor elkaar om dit verlies te verwerken.
    Ik wou dat ik meer voor jullie kon doen, maar zal in ieder geval een kaarsje voor jullie en jullie meisje branden.

    Liked by 1 persoon

  5. Niet te bevatten….hier sta je toch niet bij stil van tevoren? Ik werd door een collega gewezen op jullie verhaal, omdat ik zelf als geboortefotograaf betrokken ben bij een ander stel die een kindje verwacht. (met een draagster) Mijn hart brak echt bij het lezen van jullie verhaal. Ik wens jullie heel heel veel sterkte en kracht toe, en ik hoop dat het jullie alsnog gegund is papa’s te worden. Ik hoop dat jullie het een plekje kunnen geven. Liefs, Jessica

    Liked by 1 persoon

  6. Oh wat een heftig verhaal wat ik lees. Kippenvel over heel mijn lijf.
    Ik wens jullie heel heel veel sterkte toe ook voor jullie familie en dierbare vrienoen.
    Ik hoop voor jullie op een mooie toekomst met heel veel geluk en liefde voor elkaar maar ook voor een lief klein nieuwe leventje in jullie midden.

    Like

  7. Wat een verhaal… Wat kun je nu zeggen… Kan me voorstellen dat julie je geamputeerd voelen. Hayley maakte natuurlijk al veel langer deel uit van jullie leven. Ik wens jullie (en degenen die jullie lief zijn) veel kracht de komende tijd…

    Liked by 1 persoon

  8. weet er helemaal geen woorden voor 😦 eerst kom ik jullie feliciteren met jullie Dochter en dan een paar dagen later een bericht waar je kippenvel van krijgt ,,,kan alleen maar zeggen heel veel sterkte jongens .
    wat zou dat kleine meisje veel liefde hebben gekregen dat weet ik wel zeker ook van de Oma en Opa ,,,
    wens jullie heel veel sterkte toe ,,,

    Liked by 1 persoon

  9. Dit hoort gewoon echt niet te kunnen! Hoe mega oneerlijk!
    Ik ken jullie niet, heb alleen deze blog gelezen en zit met een brok in mn keel en tranen in mijn ogen!
    Echt mooi hoe positief je blijft en hoe lief ten opzichte van deze draag ouders.. (ik wil ze graag een andere naam geven maar dat zou niet netjes zijn van me)
    Heel veel sterkte! Dikke knuffel voor jullie!

    Liked by 1 persoon

  10. Lieve papa’s!

    Vol ongeloof hoorde en lees ik jullie verhaal. Zo veel maanden naar uitgekeken, en dan ineens is het voorbij. Opeens wordt het mooiste dat je hebt bij je weggehaald. Omdat er iemand was die zich zo moedig en onbaatzuchtig voordeed, maar die uiteindelijk jullie grootste droom tot een nachtmerrie maakte. Ik heb er geen woorden voor. Ik heb tranen gelaten, voor jullie, terwijl ik jullie niet eens ken.
    Ik kan niet anders dan hopen en wensen dat jullie droom alsnog uit mag komen. ❤️
    Sterkte lieve dappere papa’s ❤️

    Liked by 1 persoon

  11. oh wat erg vind ik dit voor jullie. Zo erg na de komst van de baby uit gekeken, dan is ze er. Vreugde bij jullie, wat ineens om slaat in verdriet. Blijf hopen. Wens jullie veel sterkte toe.

    Liked by 1 persoon

  12. zulke mensen moeten gestraft worden als ze zulke actie uithalllen
    nooit meer draagmoeder mogen zijn

    jullie heel veel sterkte
    ik hoop voor jullie dat jullie snel weer nieuwe draagmoeder vinden die wel eerlijk/tevertrouwen is 😉
    veel sterkte deze komende tijd .

    Liked by 1 persoon

  13. Ik ken jullie niet, maar ik wil jullie heel veel sterkte wensen.

    Wat een verdriet, en wat een bizar verhaal (het lijkt wel een film). Ik wens jullie alle goeds, heel veel liefde, kracht wijsheid, en uiteindelijk ook een gevuld wiegje, op welke manier dan ook!

    Liked by 1 persoon

  14. Wat een vreselijk verhaal. Ik zag het op onze Facebook pagina voor Roze papa’s en mama’s (Pink Parents) en iedereen daar leeft met jullie mee. Dit zou niet moeten mogen. We wensen jullie heel veel sterkte en hoop dat jullie wens om papa’s te worden ooit nog een keer uit mag komen, maar dit keer met een kindje wat voor de rest van jullie leven bij jullie mag blijven.

    Veel liefs,
    Maartje, Dianta, Reva & Novi

    Liked by 1 persoon

  15. Lieve papa’s,

    Vol ongeloof en verdriet lees ik jullie verhaal. Lange tijd naar uitgekeken en dan ineens een onverwachte wending. Wat een nachtmerrie voor jullie. Met heel mijn hart hoop ik dat jullie grootste wens alsnog uit mag komen.

    Voor nu vooral heel veel kracht en liefde gewenst!

    Liked by 1 persoon

  16. Las vandaag op facebook jullie verhaal. Het raakte me diep. Kan me jullie gevoel van rouw heel goed voorstellen. 2 Weken mochten jullie je vader voelen en zijn, en dan ineens is het over en wordt ze jullie afgenomen. Heel veel sterkte voor jullie. Hopelijk komt jullie droom in de toekomst alsnog uit.

    Liked by 1 persoon

  17. Ik las jullie verhaal deze ochtend. Dit moet echt afschuwelijk voor jullie zijn, heel veel sterkte gewenst. Ik hoop dat jullie je kinderwens niet opgeeft, het zou te zonde zijn als er nooit een kindje zoveel liefde kan krijgen van twee pappa’s.

    Liked by 1 persoon

  18. Met kippevel en tranen gelezen… ik denk niet dat er goede woorden te vinden zijn wat jullie verdriet op dit moment kan verzachten…
    Alleen een simpel ‘sterkte ‘ kan ik verzinnen.

    Ik hoop dat jullie liefde de pijn zal verzachten en dat jullie in de toekomst een mooi mensje in jullie armen mogen sluiten..

    Lieve groet
    Agnes Bekenkamp

    Liked by 1 persoon

  19. Zo he, dat was even slikken. Met toeval kwam ik jullie verhaal tegen en samen met mijn collega’s heb ik jullie blog gelezen. Ik heb het zo ontzettend met jullie te doen! Het enige wat ik kan doen is aan jullie denken en heel veel sterkte wensen. Hayley zal altijd een plek in jullie hart houden maar ik ben overtuigd dat er een nieuw zonnetje in jullie leven gaat stralen. Dikke knuffel

    Liked by 1 persoon

  20. Ik ken jullie niet, maar heb vol ongeloof dit bijzondere verhaal gelezen! Vreselijk om na 2 wel afscheid van dit lieve meisje te moeten nemen. Jullie waren vast 2 hele lieve papa’s geweest. Een hele lieve dikke knuffel en veel sterkte 😍

    Liked by 1 persoon

  21. Lees jullie bericht op Facebook en kon doorlinken naar jullie blog. Ik ken jullie niet, weet natuurlijk niet hoe het hele verhaal in elkaar zit, maar desalniettemin is het verdriet wat jullie moeten voelen enorm! Al die maanden toeleven naar de geboorte van jullie meisje, er voor zorgen en dan dit?? Het lijkt wel een slechte film.
    Ik wil jullie heel veel sterkte en kracht wensen en al is Haley onvervangbaar, ik hoop dat jullie je liefde nog eens mogen delen….
    Warme groet, Natascha

    Liked by 1 persoon

  22. Ik las vanmorgen het bericht en dan nu net jullie persoonlijke verhaal. Ik krijg er de kriebels van. Ik ken jullie overigens niet. Het is nogal wat om in een korte tijd een vertrouwensband met iemand op te moeten bouwen vanwege een grote wens, de situatie uit handen geven en vervolgens na 2 weken vol emoties door dit dal te moeten. Wat een achtbaan! Heel veel sterkte samen. De basis voor de baby is in ieder geval liefdevol geweest en dat hebben jullie samen mogen geven. Hopelijk kunnen jullie dat op een dag koesteren als iets heel waardevols.

    Liked by 1 persoon

  23. hallo lieve papa,s

    Wat erg allemaal, dat iemand die zo betrouwbaar leek zo,n streek kan uitvoeren.

    Ik kan daar met mijn pet niet bij. dat je een beetje twijfelt oke, maar dat je de kluit zo belazert vind ik diep,diep triest.

    Mijn gedachten gaat uit naar jullie en ook naar jullie dochtertje want zo voelt het toch.

    liefs en veel sterkte annemiek.

    Liked by 1 persoon

  24. Ik ken jullie niet, maar wat een vreselijk verdrietig verhaal 😔😢
    Ik heb het met tranen over mijn wangen gelezen.
    Ik hoop dat jullie een lieve draagmoeder met een lief karakter vinden, en toch nog jullie wens in vervulling gaat in de toekomst.
    Heel veel sterkte en een dikke knuffel 😘

    Liked by 1 persoon

  25. Tranen in me ogen, wat vind ik dit verschrikkelijk voor jullie. Wat een nachtmerrie! Jullie kleine humpie af moeten geven. Dit zal een hoop verwarring bij jullie brengen in een weerwar van emoties verdiet, gemis en boosheid. Ik hoop dat jullie iemand vinden die oprecht jullie een kindje kan geven. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd

    Liked by 1 persoon

  26. Lieve trotse papa’s van een super mooi wondertje .
    Papa ben je niet maar even,
    Maar voor je hele leven.
    Waar jullie kindje dan ook mag zijn
    Bij jullie was het warm veilig en fijn
    En zal ze altijd in jullie harten blijven bestaan.
    Ik hoop dat de toekomst Veel goeds gaat brengen voor jullie twee.

    Liefs en veel sterkte met het verlies van jullie lieve dochtertje

    Liked by 1 persoon

  27. Met grote afschuw en ongeloof heb ik jullie verhaal gelezen. Wat een achtbaan van emoties moet jullie hart meemaken.

    De manier zoals jij/jullie dit op papier kunnen zetten en hoe respect en liefdevol jullie praten over de hele situatie is bewonderenswaardig!

    Uit de grond van mijn hart gun ik jullie alle geluk om in de toekomst jullie gezinnetje uit te mogen breiden!

    Heel veel sterkte

    Liked by 1 persoon

  28. Potverdorie zeg! Hartverscheurend! Ik hoop dat jullie ooit het vertrouwen weer terug gaan vinden! Ik hoop ooit voor iemand die wens te kunnen vervullen, ik zou haast roepen “kom maar bij mij!” Alwetend dat het natuurlijk niet zo eenvoudig is. Ik wens jullie heel veel sterkte en mijn gedachten zijn bij jullie.

    Liked by 1 persoon

  29. 😥 Heel veel sterkte gewenst allebei! Geef inderdaad vooral de hoop niet op dat jullie ooit weer papa’s zullen zijn en dat jullie tweede kindje bij jullie mag opgroeien! Ik hoop met jullie mee dat Hayley een mooie toekomst te wachten staat en dat jullie haar op termijn een plaatsje in jullie hart kunnen geven waar droevigheid niet meer overheerst…

    Liked by 1 persoon

  30. Tranen rollen over mijn gezicht terwijl ik jullie verhaal lees. Verdrietig pak ik mijn zoontje die naast me ligt steviger vast en voel de pijn die jullie moeten voelen. Het idee alleen dat iemand mijn kindjes afneemt doet mijn ademhaling stokken.
    Lieve mannen ik wens jullie heel veel sterkte en hoop met heel mijn hart dat jullie snel een kindje heel gelukkig mogen maken. Veel succes en liefde toegewenst.

    Liked by 1 persoon

  31. Jeetje, mannen. Ik ken jullie ook niet, maar wat een ongelofelijk verdrietige situatie. Geen woorden voor hoe er met jullie gevoel is omgegaan. Ik wens jullie ontzettend veel sterkte en kracht toe en hoop dat jullie droom in de toekomst alsnog uit gaat komen.

    Liked by 1 persoon

  32. ik heb hier geen woorden voor j en n wat erg, vieze smerige honden, na bestaanden leef met jullie mee heb hier geen woorden voor en het alle ergste is de kleine natuurlijk zo onzeker als wat later, maar zo zijn jullie lieve 3 kids ook wat jullie hebben zijn zon lieve schatten maar kan je geen kant mee op arme kinderen, MENSEN PROBEREN KINDEREN TE KRIJGEN EN JULLIE SPOTTEN ERMEE TUIG

    Like

  33. Een baby van 2 weken kan nog niet echt (glim) lachen, hoor. Rare wereld. Ik vind het maar onnatuurlijk allemaal. Spijt me. Fijn, dat het meisje bij haar echte ouders terug is. Hoop dat mijn mening ook geplaatst mag worden.

    Like

    1. Je reactie mag best gelezen worden. Wel jammer dat je je naam niet gebruikt en dat je er zo over denkt maar mensen zoals jij mogen er ook zijn 👍🏼

      Like

  34. Van kippevel tot tranen bewogen. Dit is verschrikkelijk, dit is echt een.kind moeten afgeven.

    Geen kind is zo aanwezig als het kind dat er niet is… in dit geval heel hard…

    Ik.zou alles wensouders, inclusief mezelf, zo graag een kind willen geven… Een ding is altijd zeker, daar waar een.kind natuurlijk niet kan komen, daar wordt het met veel liefde ontvangen

    Beel.liefde voor jullie en een stevige knuffel….

    Ik weet niet goed wat zeggen….

    Sterkte, sowieso….

    Liked by 1 persoon

  35. Dapper en moedig van jullie, om dit verhaal openbaar te maken.
    Jullie hoeven je niet te schamen voor wat er gebeurt is. Dat hetero stel moet zich juist heel erg diep schamen, voor wat ze jullie aangedaan hebben.
    Ze hebben willens en wetens jullie geld uit de zak getroggeld en wilden er nog een eigen kind bij, niet wetende dat het jullie zulk groot verdriet zou doen en jullie achteraf het verhaal openbaar zouden maken.
    Zulke mensen als dat hetero stel, die onderaan de samenleving staan, zouden eens hard aangepakt moeten worden.
    Ik geef jullie het advies, om zoiets niet meer te doen met een hetero stel, maar beter is een lesbisch stel, of misschien nóg beter een alleenstaande vrouw.
    Mannen, er is vast wel een alleenstaande vrouw, die jullie gelukkig wil maken met een klein wondertje, zonder dat jullie besodemieterd worden.
    Succes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s